|
ASTMA
(łac. Asthma) Astma - inaczej
dychawica - stan w którym dominującym objawem jest ostra duszność powiązana ze świszczącym oddechem.
Wyróżniamy :
astmą oskrzelową, zazwyczaj określaną jako astma
astmę sercową - przewlekła niewydolność krążenia pochodzenia
sercowego, w której dychawica występuje jako jeden z objawów.
W praktyce astma związana jest ze skurczem małych przewodów
oskrzelowych, który to skurcz utrudnia oddychanie. Dodatkowo jest on
zazwyczaj pokryty lepkim, przeszkadzającym śluzem (stąd charakterystyczny
świst). Medycyna naturalna w przypadku
astmy poleca m.in. następujące zioła:
-
rosiczka okrągłolistna (Drosera
rotundifolia)
-
ziele hyzopu (Hyssopus officinalis)
-
korzeń omanu (Inula helenium)
-
ziele tymianku (Thymus vulgaris)
-
kwiat rumianku (Matricaria recutita)
-
korzeń lukrecji (Glycyrrhiza glabra)
Astma i sport
Astma nie musi przeszkadzać w uprawianiu sportu
Jest to błędne przekonanie, że wysiłek fizyczny szkodzi chorym
na astmę. Na dowód, że w ich zasięgu jest nie tylko aktywność
fizyczna, ale także wyczynowe uprawianie sportu, można przytoczyć fakt,
że podczas XXIII Letnich Igrzysk Olimpijskich w Los Angeles w amerykańskiej
ekipie liczącej 597 osób, 26 zawodników miało udokumentowaną astmę
oskrzelową.
Co więcej, 41 olimpijskich medali, w tym 15 złotych i 21 srebrnych, uzyskali sportowcy
amerykańscy u których stwierdzano powysiłkowy skurcz oskrzeli (za:
Pierson W.E.: Exercise induced bronchospasm in the XXIII Summer Olimpic
Games. N. Engl., Reg. Allergy Proc., 1986, 9, 209-213).
Coraz częściej lekarze
zalecają osobom chorym na astmę różne formy aktywności ruchowej. Całkowite
unikanie zajęć
ruchowych obniża ogólną wydolności fizyczną całego organizmu
Kilka rad dla ćwiczących chorych
Warunkiem powodzenia skutecznego leczenia wspartego wzmożonym wysiłkiem
fizycznym jest przestrzeganie i stosowanie następujących zasad:
- Leczenie dostosowane do nasilenia objawów astmy.
- Profilaktyczne
podanie leku. Przed wysiłkiem należy stosować odpowiednie leki wziewne.
- Rozgrzewka. Każdą jednostkę treningową rozpocząć należy 10-15
minutową rozgrzewką, o umiarkowanym i narastającym natężeniu.
- Zajęcia zasadnicze powinny mieć charakter naturalnego treningu interwałowego,
z wykorzystaniem gier i zabaw, mających cechy takiego treningu (piłka nożna,
siatkówka, biegi rozstawne, biegi na orientację, jazda na rowerze, piesze
wycieczki w góry, pływanie i inne). Czas trwania zajęć właściwych
powinien wynosić około 30 minut.
- Obciążenie pracą w czasie treningu powinno mieć submaksymalne natężenie
(mniejsze niż u sportowców wysokiego wyczynu).
Ćwiczenia mogą pomóc
W świetle przeprowadzonych badań (Latoś T.: Ocena wydolności fizycznej i
czynności płuc w wyniku realizacji programu aktywności ruchowej dzieci z
astmą. Pneumonol. Alergol. Pol., 1993, 61, supl. 2, 31-36.): "(...)
okazuje się, że dzieci chore na astmę, poddane treningowi mogą być nie
tylko bezpiecznie obciążone dużym wysiłkiem, w czasie którego, jak i po
jego zakończeniu, nie obserwuje się napadów duszności, ale także po właściwie
prowadzonym usprawnieniu ruchowym stwierdza się poprawę wydolności
fizycznej."
Chorzy na astmę mają bardzo często przykre doświadczenia związane z
uprawianiem sportu, dlatego unikają jakichkolwiek zajęć ruchowych. Nawet
niewielki wysiłek okazuje się dla nich trudny i powoduje szybkie zmęczenie.
Wskazanym uzupełnieniem leczenia osób chorych na astmę jest zatem dobrze
zaplanowany i zrealizowany trening.
|
|
