Strona Główna    |   Zdrowie psychiczne   |   Zdrowie fizyczne   |   Religia i duchowość   |   medytacja Zen   

|   Qi Gong   |  Dzogczen   |   Tantra   |   Seksualność   |

Kursy  Konsultacje  Uzdrawianie Qi  Glosariusz  Biblioteka  Linki - Katalog Stron  Kontakt 

 



Przyprawy Ziołowe

CYNAMON

Cinnamomum Scheffer

Cynamonowiec to roślina z rodziny wawrzynowatych. Jego liście, drewno, kora i korzenie zawierają silne olejki eteryczne (zwłaszcza olejek cynamonowy). Istnieje około 250 gatunków cynamonowca. 
Cynamon to popularna przyprawa kuchenna, którą otrzymuje się przede wszystkim z wysuszonej kory cynamonowca cejlońskiego (jest on najbardziej ceniony). Pozostałych gatunków używa się raczej lokalnie i bardo rzadko są one importowane do Europy. 

Cynamon w dwóch postaciach: utarty na proszek lub w niewielkich, zwiniętych w rulonik kawałkach. Ma silny aromat i charakterystyczny słodkawo-korzenny, delikatnie piekący smak. 
Stosuje się go gównie do dań przyrządzanych na słodko: takich jak ryż z jabłkami, makarony na słodka, desery, ciasta. Cynamon także nadaje się do pieczonych jabłek, wina grzanego i ponczu. W niektórych kulturach używa się go (zazwyczaj w niewielkiej ilości) do aromatyzowania gulaszu, baraniny, gotowanych ryb, czy szynki. 
Doskonale nadaje się także do najróżniejszych gotowanych warzyw - np. do marchwi, krajanki warzywnej, czy np. do soczewicy (soczewica po mongolsku, z duszoną cebulą i korzennymi przyprawami).
W kuchni makrobiotycznej (gdzie stosuje się duże ilości kasz i zbóż) cynamon stosuje się m.in. do kaszy kukurydzianej (lub jaglanej) gotowanej z bakaliami, np. z rodzynkami i krojonymi bananami. Potrawy takie z cynamonem smakują znakomicie, podobnie jak większość deserów, gdyż rodzynki (lub inne bakalie) nadają potrawie łagodny, słodkawy posmak.

Inne gatunki cynamonowca to m.in.: 
cynamonowiec tępolistny (C. obtusifolium Ness.) - uprawiany w Wietnamie, dostarcza cynamonu zwanego "kasją sajgońską"; 
cynamonowiec tamala (C. tamala Ness & Eberm.) - gatunek uprawiany w Indiach i Pakistanie. Z korzeni tej rośliny otrzymuje się olejek kamforowy, zaś jako przyprawę używa się korę, liście i pąki kwiatowe. Liście są również używane jako namiastka betelu; cynamonowiec wonny (kasja) uprawiany głównie w południowych Chinach. Kasja jest mniej ceniona niż cynamon cejloński. Ma kolor ciemniejszy, i bardziej czerwonawe zabarwienie. Spożywanie kasji pozostawia w ustach specyficzny posmak; 
cynamonowiec kamforowy rośnie dziko w Chinach i Japonii. Otrzymuje się z niego kamforę przez destylację drewna. Ma stosunkowo duże zastosowanie lecznicze, a drewno używane jest w wykwintnym meblarstwie.

Drzewa cynamonowe są wiecznie zielone. Osiągają wysokość do 10 metrów. Rosną w suchych tropikalnych obszarach leśnych. Posiada duże, podłużne, skórzaste i mocno żyłkowane liście, które w młodości  są często czerwone i lśniące. Wszystkie części rośliny wydają charakterystyczną woń cynamonu. 

Przyprawę cynamon pozyskuje się z wewnętrznej części kory. Z liści i gałęzi destyluje się gęsty, płynny, ostro pachnący olejek cynamonowy, stosowany w przemyśle perfumeryjnym. Cynamon jest również znanym lekiem ludowym przeciwko przeziębieniom.
jako afrodyzjaka używano zarówno przyprawy (sproszkowanych lasek kory), jak i olejku, którym smarowano (w rozcieńczeniu) niektóre części ciała.

 

 

 

  Strona Główna  | Zdrowie psychiczne  | Zdrowie fizyczne  | Religia i duchowość  | medytacja Zen  | Dzogczen  | Tantra  | Seksualność 
Kursy
  | Konsultacje  | Uzdrawianie Qi | Qi Gong | Glosariusz  | Biblioteka  | Linki - Katalog Stron  | Kontakt 

Góra Strony