|
KMINEK
 Carum carvi
Kminek to przyprawa z rodziny baldaszkowatych. W kuchni
stosuje się zarówno suszone nasiona kminku w całości, jak i zmielone
w postaci proszku. Znanych jest około 25 gatunków kminku, które spotyka się głównie w Europie, Ameryce Północnej i Afryce. Wśród nich najbardziej
popularne to m.in. kmin rzymski (kramny), kmin polny (zwyczajny), kmin karyjski, kmin egipski.
Kminek ma zastosowanie jako dodatek do pieczywa żytniego, pszennego,
do bułek i paluszków, do wędlin, pieczeni wieprzowej, tłustych mięs
i baraniny. Przyprawia się nim ser, ryby. Do potraw niegotowanych (sałatki, pasty, sery
białe i żółte) bardziej nadaje się kminek mielony.
Kminek dodaje się do zupy grzybowej, ziemniaczanej, kapuśniaku i innych.
Szczególnie popularne jest przyprawianie kminkiem kwaszonej kapusty, jak i
innych dań z tego warzywa (np. kapusty duszonej), ponieważ przeciwdziała wiatrom wywoływanym przez gotowane
warzywa kapustne.
Ponadto dodaje się go sałatek, szczególnie do ćwikły, do pizzy, dań cebulowych, słonych wypieków.
Olejek kminkowy wchodzi w skład wielu wódek (kminkówka) i likierów (alasz).
W celu uzyskania lepszego, bardziej intensywnego aromatu, przed podaniem go
do potrawy, można przez krótki czas podprażyć kminek na patelni, do
momentu wydzielenia się bardzo intensywnej woni, ale na tyle krótko, by
nie był przypalony.
Dawna medycyna ludowa twierdziła, że kminek działa rozgrzewająco, wzmacnia głowę, żołądek, wątrobę, śledzionę i jelita, pomaga w zadyszkach, uśmierza swędzenia, działa moczopędnie, likwiduje zawroty głowy. Preparowany z winem lub podany w pożywieniu służy na wszelkie niedomagania nerek, usuwa z nich piasek i kamienie.
 Starożytni Grecy i Rzymianie stosowali go jako środek ułatwiający trawienie potraw z fasoli i grochu. Od czasów panowania Karola Wielkiego kminek uprawiano w przyklasztornych ogrodach. Kminek zwyczajny był doskonale znany
także w starożytnym Egipcie.
Obecnie kminek uprawiany jest w Europie, Afryce Północnej, w krajach byłego Związku Radzieckiego, Azji Mniejszej, Indiach, USA. Szczególnie
duże uprawy kminku znajdują się w Holandii i w Niemczech. W
Polsce uprawia się go najwięcej na Żuławach i w północnej części
kraju.
Doskonały proszek
Kminek i majeranek sproszkować (w proporcji 1:1) i wymieszać. Preparat należy stosować 3 razy dziennie w dawce po pół łyżeczki po jedzeniu - pożuć go i popić wodą. Nie należy łykać suchego proszku, gdyż może on się dostać do tchawicy i wywołać przykre komplikacje. Mieszanka ma działanie żółciopędne, dezynfekujące, likwidujące wzdęcia. Proponowana mieszanka wg opinii osób stosujących ją, przewyższa skuteczność Sylimarolu i Raphacholinu.
Napar wiatropędny
1/2 łyżeczki mielonego kminku, płaską łyżkę koszyczków rumianku zalać ciepłą wodą.
Postawić na gorącej płytce i zaparzać przez 30 minut.
Przecedzić i pić ciepły po 1/3 szklanki 2-3 razy dziennie po jedzeniu w bolesnych skurczach jelit i wzdęciach.
|
|
